. Bu düş                                      MUHARREM ORUCU VE KERBELA OLAYI

Hicret’in 61. yılının 10  Muharrem  günü ,  Hz  Ali’nin küçük oğlu Hz. Muhammed’in torunu Hz. Hüseyin  ve yandaşlarının  KERBELA’ da  şehit  edilmesinden duyulan  derin üzüntü ve acıdan dolayı   Alevi- Bektaşiler 1-12 muharrem günleri,oruç tutarlar. Matem orucu, zalimlerden gelen ve yerine getirilmesi imkansız olan bir  yıkımın  bedelini  ödeme duygusunu yaşatmayı amaçlar. Matem orucu   süresince ;

·        Su içilmez , sulu gıdalar alınır.

·        Kurban yada adak kesilmez.

·        Çamaşır yıkanmaz.

·        Cinsel ilişkide bulunulmaz.

·        Eğlence, düğün yapılmaz. İçki içilmez.

·        Kan akıtılmaz.

·        Tıraş olunmaz.                                                                                                                                                             Günümüzde yaşam koşullarına uygun olarak çamaşır yıkamama, tıraş olmama vb. durumlar bir çok yerlerde terkedilmiştir.

·        Kerbela ,   olayı  tarihsel  ve toplumsal haklılığa  yaslanmış bir kıyımdır. Kerbela  olayı   haksızlığa, zulme uğramış insanların acısını, dile getirmenin ortak anısıdır. Kerbela’da   peygamberimizin yakınları, torunları öldürüldü. Kerbela olayı,  haklıyla   haksızın,  mazlumla zalimin, iyiyle  kötünün,  onurlulukla onursuzluğun, güçlüyle  cesaretin bir  kavgasıydı.          Kerbela olayı, Hz. Hüseyin  ve yandaşlarının haklılığına dayanan  mazlumların gücüdür.Kerbela acısını,insanlığın  acısı durumuna getirme  yolunda  Aleviler ,ağıt türünün en yetkin örneklerini vererek,bu olayı bir yaşama anlayışının kaynağı  durumuna getirdi,onu insan  sevgisine dönüştürdü.                                                                                                                                                                   Yezit halka  zülüm yapıyordu.Bunun üzerine  Kufe halkı , yezidin bu zülmü karşısında Hz. Hüseyin’i Kufe’ye çağırdı.  Halife seçilme ve kendisine  biat    edileceği sözü verilmişti. Hz. Hüseyin bu durum üzerine amcasının oğlu   Müslim bin  Akil’i  Kufe’ye gönderdi.Yezit  Müslim’i yakalatarak  idam ettirdi.

·         Yezid   adına  davranan  Vali Ziyat,  Hz Hüseyin’i  tutuklamak ve öldürmek için, Saad  bin Vakkas oğlu  Ömer’i komutan atadı. Ömer Hz Hüseyin’i 4 bin askerle karşıladı.Hz Hüseyin  her ne kadar geri dönüp gideceğini söylediyse de yezit bunu  kabul etmedi.Hz  Hüseyin’in  İran ve Türkistan topraklarında  ordu kurup döneceğinde korkuyordu.Hz Hüseyin ve  yandaşlarının  suları bitmişti. Fırat’a gidip su alanların hepsi yezit ordusu tarafında oklarla  vuruluyordu .Hz. Hüseyin kardeşi Abbas ve oğlu  Ekber   su almaya gönderildiler ve su alamadılar. Çember daralıyordu. Sonunda  Ehlibeyt ve 72 yandaşı için kıyım demek olan, sonucu belli savaş başladı.Küçük çocuklar,bebeler ve yaşlılar,uzaktan atılan oklarla  öldürüldü.Hz. Hüseyin’in kardeşleri,yeğenleri teker teker Kerbela toprağına düştü. Yetmiş iki savaşcı, Yezit askerlerine  karşı durdu,ama kaderi değiştirme olanağı yoktu. Muhharem ayının 10. günü  önce  18 yaşındaki oğlu Ali Ekber , ardında  beşikteki  çocuğu Ali  Asker  babasının  kucağında  oklanarak vuruldu. Olanları gören Hz. Hüseyin ,dedesinden  ve babasından  kalan  emanetleri  oğlu  Zeynelabidin’e  teslim etti; ölmeye hazırlandı.Başındaki  peygamber sarığını yeniden bağladı; babasının kılıcı Zülfikar’ı boynuna astı ve Hz. Hamza’nın  kalkanını omzuna alıp  Kerbela meydanına çıktı.Sağ kalan akrabalarını ve yandaşlarını öptü ve  onlara  Şam’a  gitmelerini  öğütledi. O sırada  Yezit askerleri tarafında ok yağmuruna tutuldu. Kanlar içinde   Muhharem ayının  10. günü şehit edildi. Gövdesi  Kerbela’da kaldı, kesik başı  Kufe’ye  oradan da  Şam’a götürüldü.Yezit  bir değnek ile  Hz. Hüseyin’in kesik başını ve ağzının içini  karıştırken,  en büyük rakibinin soyunu kurutmanın huzuru içindeydi.Bir mızrağa  geçirilip  Ceyrun tepesine  dikildiğinde; Sevinerek, “- Peygamber’den  borçları aldım” diyordu.                                                                                                 Kerbela olayı, Müslüman dünyasının en acı olayıdır. Anadolu’nun yerli halkı, Ehlibeyt  soyuna yönelik bu kıyımı  lanetledi. Hz. Hüseyin’e sahip çıktı.Temsil ettiği düşüncesiyle kaynaştı. Anadolu’da Alevilik biçiminde   boy  vererek,  bu düşünceyi hoşgörü  temeli üzerinde  yeniden yorumladı. Ona yeni bir  ruh verdi. İslamlık öncesi  Türk  kültürüyle  yoğurdu. Yaşanılan   yerden  kovulan  inancı  yeniden yeryüzüne indirdi. Dünyalaşan   bu inancı yaşamına, kavgalarına, gülmelerine, oynamalarına, onay veren, onları  onurlandıran bir kültüre dönüştürdü. Nefeslere, dualara, koşuklara  girdi ünce toprağa yüz sürdü, sulara daldı, Ateş olup alev alev gökyüzüne yükseldi. Kuş olup uçtu. Hz. Ali’yi simgeleyen turnalar, Hz. Hüseyin’ yas tutup  semah   döndüler. Selam olsun o tüm şehitlere ve Hz. Hüseyin’e…